Hielprikscreening
Contact

Beeldvorming spierpaspoort

Kinderen met een spierziekte groeien op met spieren die steeds minder gezond zijn. In de loop der jaren gaat de structuur, kwaliteit en functie van de spieren achteruit. Met technieken zoals echo, MRI, MRS (waarbij mensen zich tijdens de scan inspannen op een handfiets om de stofwisseling in de spier vast te leggen) en spierfunctietesten, is de gezondheid van de spier in rust en tijdens beweging te meten.
Deze technieken geven informatie over hoe de spieren ervoor staan, het verwachte beloop en welke behandeling mogelijk effectief is. Bartels en zijn collega’s willen de technieken in combinatie gaan gebruiken om meer informatie te krijgen, iets wat in de praktijk nog weinig gebeurt. De gecombineerde gegevens van spierfunctie en beeldvorming heet ‘het spierpaspoort’.

In dit project werkt het UMC Utrecht samen met LUMC en Radboudumc. De drie centra hebben verschillende protocollen voor bijvoorbeeld echo en MRI. Door de diagnostiek te standaardiseren, wordt elk kind met verdenking op een spierziekte in Nederland straks op dezelfde manier onderzocht. Dit maakt het ook makkelijker om data te verzamelen over de gezondheid van de spieren.

Een ander doel van het spierpaspoort is om het natuurlijk beloop van de ziekte vast te leggen. Gegevens over het beloop van spierziekten zijn erg belangrijk om het effect van medicijnen in klinische trials te kunnen meten.

Tot slot willen de onderzoekers met dit project nieuwe uitkomstmaten (biomarkers) selecteren voor de beoordeling van nieuwe therapieën. Hiervoor kijken ze naar de relatie tussen beeldvormende technieken als MRI en MRS en spierfunctietests. Door technieken te combineren, hopen ze een uitkomstmaat te vinden die op de langere termijn kan voorspellen hoe het de gezondheid van de spieren zal vergaan.